Ο Άρης αλλάζει τον μεταγραφικό του χάρτη
Μέσα σε δύο χρόνια το σκηνικό στο ρόστερ διαφοροποιήθηκε εντυπωσιακά, με τον Άρη να απομακρύνεται από μία πολυετή μεταγραφική συνήθεια και να ανοίγει πλέον τον ορίζοντά του.
Υπήρξαν περίοδοι κατά τις οποίες η ισπανική γλώσσα ακουγόταν στα αποδυτήρια του Άρη σχεδόν περισσότερο από την ελληνική. Η αγορά της Ιβηρικής αποτέλεσε για χρόνια μία από τις βασικές δεξαμενές των «κιτρινόμαυρων», δημιουργώντας μία ιδιαίτερη παράδοση που πέρασε από διαφορετικές εποχές και κορυφώθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια. Η σημερινή εικόνα, όμως, δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτα εκείνη την κατάσταση, παρά το γεγονός μάλιστα ότι ο τεχνικός διευθυντής, Ρουμπέν Ρέγες, είναι Ισπανός.
Ο Λορέν Μορόν είναι πλέον ο μοναδικός Ισπανός ποδοσφαιριστής στο ρόστερ του Άρη, σε μία αλλαγή που δεν αποτυπώνει απλώς τις αποχωρήσεις των τελευταίων μεταγραφικών περιόδων, αλλά μία ευρύτερη διαφοροποίηση στον τρόπο με τον οποίο η ομάδα αναζητά πλέον παίκτες. Η σύνδεση του Άρη με την ισπανική αγορά φυσικά δεν είναι πρόσφατη. Άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα έντονη από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, ατόνησε σε κάποιες περιόδους και επανήλθε δυναμικά μετά την επιστροφή της ομάδας στη Super League.
Η κορύφωση ήρθε το 2024. Περισσότερο από το ένα τρίτο του ρόστερ αποτελούνταν από Ισπανούς ποδοσφαιριστές, με το ποσοστό να φτάνει περίπου στο 36%. Ο αριθμός ήταν τέτοιος ώστε η συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα να αποτελέσει θέμα ακόμη και για Μέσα της Ισπανίας, αφού ο Άρης διέθετε περισσότερους Ισπανούς από αρκετές ομάδες της ίδιας της La Liga.
Μέσα σε περίπου δύο χρόνια, όμως, το σκηνικό άλλαξε σχεδόν ολοκληρωτικά.
Οι διαδοχικές αποχωρήσεις περιόρισαν σταδιακά το ισπανικό στοιχείο και οι τελευταίες περιπτώσεις των Κάρλες Πέρεθ και Άλβαρο Τεχέρο ουσιαστικά ολοκλήρωσαν αυτή τη μετάβαση. Από έναν διψήφιο αριθμό ισπανόφωνων ποδοσφαιριστών, ο Άρης έφτασε σήμερα στον... μοναχικό Μορόν.
Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Δεν άλλαξαν μόνο τα πρόσωπα, αλλά και η κατεύθυνση Η συγκεκριμένη διαφοροποίηση δεν αποτελεί αποκλειστικά αποτέλεσμα της φυσιολογικής ανανέωσης ενός ρόστερ.
Στον Άρη υπήρχε η διάθεση να ανοίξει περισσότερο ο μεταγραφικός ορίζοντας, περιορίζοντας την εξάρτηση από μία συγκεκριμένη αγορά. Μία λογική που συνδέεται και με τη φιλοσοφία του Ρούμπεν Ρέγες για μεγαλύτερη διασπορά στην αναζήτηση ποδοσφαιριστών.
Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι χαρακτηριστική. Οι κινήσεις που έχουν ήδη γίνει οδηγούν τον Άρη σε διαφορετικές ποδοσφαιρικές αγορές και προφίλ. Τομ Ντέλε-Μπασίρου, Σανούσι Ντιαλό και πλέον Σεμπαστιάν Παλάσιος αποτελούν ενδεικτικά παραδείγματα μίας αναζήτησης που δεν περιορίζεται γεωγραφικά στην Ιβηρική. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο Άρης «κλείνει» την πόρτα στην ισπανική αγορά. Σημαίνει όμως ότι η Ισπανία δεν αποτελεί πλέον σχεδόν αυτόματη αφετηρία για ένα μεγάλο κομμάτι του μεταγραφικού σχεδιασμού.
Η διαφοροποίηση έχει ενδιαφέρον και σε επίπεδο χαρακτηριστικών. Ο Άρης επιχειρεί να δημιουργήσει ένα ρόστερ με διαφορετικές ποδοσφαιρικές καταβολές, περισσότερα αθλητικά στοιχεία και επιλογές από αγορές στις οποίες τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε τόσο έντονη παρουσία.
Η περίπτωση του Ντιαλό Σανούσι εντάσσεται περισσότερο στη λογική της επένδυσης και της εξέλιξης. Ο Μπασίρου προσθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά στον άξονα, έχοντας ως βασικό κομμάτι των παραστάσεών του το αγγλικό ποδόσφαιρο. Ο Παλάσιος έρχεται από μία εντελώς διαφορετική σχολή, έχοντας παράλληλα το σημαντικό πλεονέκτημα της μεγάλης εμπειρίας από το ελληνικό πρωτάθλημα. Ασφαλώς ο φετινός μεταγραφικός σχεδιασμός βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Ο Άρης έχει σημαντικά κενά να καλύψει, ειδικά στην αμυντική γραμμή, και οι επόμενες κινήσεις θα δώσουν πληρέστερη εικόνα για τη δημιουργία του του (νέου) αγωνιστικού παζλ. Η τάση, ωστόσο, είναι ήδη ξεκάθαρη.
Μία ομάδα που πριν από δύο χρόνια είχε αποκτήσει τόσο έντονο ισπανικό χαρακτήρα ώστε να προκαλεί συζήτηση ακόμη και εκτός Ελλάδας, σήμερα έχει ως μοναδικό εκπρόσωπο της χώρας τον Λορέν Μορόν. Από την ισπανική «παροικία» στον... τελευταίο Ισπανό.
