Άρης: Τα δικά του λάθη, ο Κολόμπο και ένα ντέρμπι που στράβωσε
Ο Άρης έφυγε από την Τούμπα με δεύτερη ήττα σε ντέρμπι μέσα σε λίγες ημέρες, χάνοντας αυτή τη φορά με 2-0 από τον ΠΑΟΚ, σε ένα παιχνίδι που του άφησε διπλή πικρία. Από τη μία για τον τρόπο με τον οποίο έχασε τον έλεγχο μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα και από την άλλη για τη διαιτητική διαχείριση κρίσιμων φάσεων που προκάλεσε, για άλλη μία φορά, σε ακόμη ένα ντέρμπι, έντονα παράπονα.
Σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στην ΑΕΚ, την προηγούμενη αγωνιστική, ο Άρης παρουσιάστηκε με συγκεκριμένο σχέδιο και χωρίς να πάρει ρίσκα που δεν είναι έτοιμος ακόμη να διαχειριστεί. Ο Μιχάλης Γρηγορίου προσπάθησε να προσαρμόσει την ομάδα του στις απαιτήσεις του αγώνα. Πρόσθεσε τον Γένσεν στον άξονα μαζί με Ράτσιτς και Μπασίρου, έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στη συνοχή και προσπάθησε να περιορίσει τους χώρους που είχαν στοιχίσει τόσο πολύ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για αρκετή ώρα αυτό λειτούργησε.
Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να επιβάλει απόλυτα τον ρυθμό του, δεν προβλημάτισε την άμυνα του Άρη (σ.σ. μηδέν τελικές μέχρι το 30’), που επιθετικά ήταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη ευκαιρία του πρώτου κομματιού του αγώνα, όταν ο Παβλένκα σταμάτησε εντυπωσιακά την κεφαλιά του Καντεβέρε. Σε μία φάση που θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς την ιστορία του ντέρμπι. Αυτό που δεν κατάφερε να διαχειριστεί το γκρουπ του Μιχάλη Γρηγορίου ήταν η στιγμή που το παιχνίδι γύρισε εναντίον του. Το πέναλτι και το 1-0 άλλαξαν το μομέντουμ. Και εκεί φάνηκε ξανά μία αδυναμία που ο Άρης πρέπει να διορθώσει άμεσα. Δεν είχε την ψυχραιμία να απορροφήσει το χτύπημα, να κρατήσει τις θέσεις του και να επαναφέρει το ματς στο δικό του τέμπο. Μέσα σε λίγα λεπτά έχασε τη συνοχή του.
Το δεύτερο γκολ ήρθε από μία φάση που δύσκολα συγχωρείται σε τέτοιου επιπέδου παιχνίδια. Ο Μπασίρου επιχείρησε να κουβαλήσει την μπάλα σε χώρο με δύο αντιπάλους, την έχασε και στη συνέχεια δεν σταμάτησε τη μετάβαση με ένα τακτικό φάουλ. Δεν είναι απλώς ατομικό λάθος. Είναι κακή ανάγνωση της στιγμής και ποδοσφαιρική αφέλεια. Και τα ντέρμπι κρίνονται ακριβώς σε τέτοια σημεία.
Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάστηκε να πραγματοποιήσει κάποια εντυπωσιακή εμφάνιση. Χρειάστηκε να είναι πιο σωστός στις κρίσιμες αποφάσεις και να τιμωρήσει τα λάθη που του δόθηκαν. Ο Άρης, αντίθετα, δεν αξιοποίησε τη δική του καλή περίοδο και δεν μπόρεσε να αντιδράσει όταν το σκορ πήγε στο 2-0. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Γρηγορίου προσπάθησε να αλλάξει περισσότερο τη φυσιογνωμία της ομάδας. Η είσοδος του Μανού Γκαρθία βελτίωσε την κυκλοφορία και τη μεταφορά της μπάλας, όμως δεν υπήρξε η τελική πάσα ούτε η μεγάλη φάση που θα μπορούσε να ξαναβάλει τον Άρη στο παιχνίδι.
Κι εδώ προκύπτει ένα ακόμη ζήτημα, που διαπιστώθηκε στα δύο πρώτα ντέρμπι της σεζόν. Η ομάδα χρειάζεται περισσότερες προσωπικότητες στις δύσκολες στιγμές. Παίκτες που όταν το παιχνίδι στραβώνει θα κρατήσουν την ισορροπία, θα πάρουν μία σωστή απόφαση και θα τραβήξουν μαζί τους υπόλοιπους. Στην Τούμπα αυτό δεν συνέβη.
Τα παράπονα από Κολόμπο και VAR
Από εκεί και πέρα, ο Άρης έχει λόγους να στέκεται και στη διαιτησία για τις συγκεκριμένες φάσεις που φωνάζει. Ο Ιταλός, Αντρέα Κολόμπο, κλήθηκε από το VAR να εξετάσει το χέρι του Φαμπιάνο και άλλαξε την αρχική του απόφαση, καταλογίζοντας πέναλτι υπέρ του ΠΑΟΚ. Ο Άρης βέβαια διαμαρτύρεται και για προηγούμενη επαφή πάνω στον Βέλιο, στη μικρή περιοχή όπου ο τερματοφύλακας έχει πάντα πλεονέκτημα. Όμως, το μεγαλύτερο ζήτημα αφορά τη συνέπεια του κριτηρίου.
Στη φάση του Ζαφείρη πάνω στον Ράτσιτς υπάρχει μαρκάρισμα που τουλάχιστον δικαιολογούσε δεύτερη εξέταση για πιθανή κόκκινη κάρτα. Ο Σέρβος δέχτηκε σκαριά στον αστράγαλο! Το αν υπάρχει ένταση ή όχι στον τρόπο που μπαίνει ο Ζαφείρης στη φάση, για μένα αποτελεί δικαιολογία! Αντίστοιχα, υπάρχει και η αγκωνιά του Κένι πάνω στον Γιαννιώτα, πριν ο παίκτης του ΠΑΟΚ δεχθεί κίτρινη στην αμέσως επόμενη φάση.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί το VAR θεώρησε απαραίτητο το on-field review στη μία καθοριστική περίπτωση, αλλά όχι στις άλλες; Δεν είναι θέμα να ζητάς εύνοια. Είναι θέμα να ζητάς το ίδιο μέτρο. Και γενικότερα ο Ιταλός διαιτητής δεν κατάφερε να επιβάλει σταθερό κριτήριο, ειδικά στο δεύτερο μέρος, όταν άφησε αρκετές επαφές σε παίκτες του Άρη χωρίς σφύριγμα και αύξησε ακόμη περισσότερο τον εκνευρισμό. Η διαιτησία, όμως, δεν μπορεί να γίνει κάλυψη για όλα. Δεν σβήνει τις ευθύνες του Άρη, αλλά ούτε οι ευθύνες του Άρη σβήνουν τη διαιτησία του Κολόμπο.
