Άρης: Μ' ένα «δεν ξέρω τι συμβαίνει» είμαι από το πρωί
Στη Ν. Φιλαδέλφεια ό,τι κι αν έκανε σωστό ή λάθος, στο τέλος έμεινε το σκορ... 5-0. Στην Τρίπολη, για τον δεύτερο θεσμό που τον ενδιαφέρει, το Superbet Κύπελλο, έψαξε την άκρη του, για να βρει μόλις ένα γκολ και έναν πόντο. Στην Τούμπα, έκανε κάτι περισσότερο, και έφυγε στα αποδυτήρια, με μηδέν βαθμούς και μια ζωγραφισμένη απορία. «Τι συμβαίνει;».
Το τρίμηνο, που πέρασε, η διοίκηση κράτησε τους ποδοσφαιριστές που ήθελε, έφερε μερικούς άλλους (που ήθελε), αλλά σε θέσεις, που δεν ήταν προτεραιότητας, και πολλοί έμειναν στο ράφι, γιατί η κωλυσιεργία (ή ό,τι άλλο έγινε) προτίμησαν να υπογράψουν κάπου αλλού. Τέλος πάντων, η ΠΑΕ «παραχώρησε» αρκετά γεμάτο ρόστερ στον διαχειριστή υλικού, Μιχάλη Γρηγορίου, ο οποίος μπήκε στην ίδια λούπα με προκατόχους του.
«Φτιάξε ομάδα» του είπαν, «εμείς σου φέραμε τους παίκτες», του είπαν σε ένα από τα πιο περίεργα μεταγραφικά καλοκαίρια της οχταετίας. Και ο Γρηγορίου το πάλεψε αρκετά, πιστεύοντας ότι το περσινό finish στα play off θα γίνει και start. Για δύο αγωνιστικές... έγινε.
Στην ολοκλήρωση της 4ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League, ο Άρης έχει τόσες επιλογές παικτών (με εξαίρεση στόπερ και αριστερό άκρο επίθεσης) σε άξονα και επίθεση, αλλά δεν ξέρει πώς να «πάρει» από αυτούς. Το πρόβλημα της ομάδας του Γρηγορίου, έως τώρα τουλάχιστον, είναι ο άξονας με την υπέρμετρη απειθαρχία. Στην Allwyn Arena ήταν ο Ράτσιτς, μέχρι να μπει ο Χόνγκλα και να ακολουθήσει ο διασυρμός. Ο Μπασίρου επιβίωσε εκεί, αλλά το βράδυ της Κυριακής στην Τούμπα, ήταν... άστα να πάνε. Και ο Ράτσιτς, βλέποντας τι γίνεται γύρω του, έπαιζε, όπως ήθελε. Όταν ήθελε, μάρκαρε, όταν ήθελε ανέβαινε, όταν ήθελε, προσπαθούσε να ξεκολλήσει τους υπόλοιπους.
Ο Άρης του 20λεπτου, στο πρώτο ημίχρονο, δεν ήταν φοβικός, δεν ήταν παθητικός. Το πέναλτι τον έριξε ψυχολογικά και το 2-0 ήταν η αφύσικη εξέλιξη μιας πρώτης παράδοσης, την οποία εμφάνισε και στην Αθήνα με την ΑΕΚ. Πράγματι, ο ΠΑΟΚ, βρήκε δύο γκολ χωρίς τελική, ενώ οι «κιτρινόμαυροι» με τρεις, δεν έστειλαν τον αντίπαλο στη σέντρα.
Τι συμβαίνει και τόσα πρόσωπα δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους είναι συνάρτηση παραγόντων, που καταλήγουν στον προπονητή. Εάν μπορεί να βγάλει εκείνους, που θέλει, και να βάλει εκείνους που θέλει, τότε ας περάσει στο παρακάτω. Εάν όχι, ας τους προπονήσει, ας τους διδάξει, ας τους πείσει να κάνουν κάτι καλύτερο.
Η παρουσία του Γένσεν ήταν αναγκαστική και με ισχυρές δόσεις ποδοσφαιρικής λογικής. Ο Γρηγορίου είδε ό,τι δεν βρήκε στη Ν. Φιλαδέλφεια, και επέλεξε τον Φινλανδό, για να έχει πιο συμπαγή άξονα. Ο Γένσεν δεν έχει κάνει μεγάλο παιχνίδι, από τότε που ήρθε στον Άρη. Δεν είναι του στυλ του. Απλώς, δε δίνει το κάτι παραπάνω, από την άποψη της συνέπειας, ενίοτε των μαρκαρισμάτων και ενίοτε της βοήθειες στη δημιουργία. Και σε κάποια ματς, αυτό χτυπά εντονότερα. Χρήσιμος είναι, αλλά δεν αλλάζει το status των αγώνων, πολύ δε περισσότερο σε ματς που καίνε.
Η είσοδος του Μανού Γκαρθία, του invisible Ισπανού στην Τρίπολη, είχε ως πρόθεση να αλλάξει την ιστορία του ντέρμπι και, μαζί με τον -μόνιμα- παθιασμένο, αλλά ημιτελή και επιπόλαιο Γιαννιώτα, έδωσε περισσότερες επιθέσεις αλλά ελάχιστες απειλές. Μια με Μορόν, μία με Ράτσιτς.
Τι συμβαίνει με τους φορ;
Ο Καντεβέρε σκυλιάζει, για να προκαλέσει το γκολ, αλλά δεν είναι μέσα στα γκολ. Ο Αφρικανός εξυπηρετεί αυτό που θέλει ο προπονητής του, από τη στιγμή που δεν μπορεί, για παράδειγμα, ο Μορόν. Κάτι λείπει και στο «9». Τελικά, ο Άρης έχει δύο φορ, τέσσερα ή πέντε; Συμβαίνει κάτι;
Ο Μιρ, μάθαμε (;), ότι είναι αριστερός χαφ, αν και στην καριέρα του εκεί δεν έχει παίξει ούτε 20 ματς. Παίκτης του 1.91 μ., να κινείται στα αριστερά και να «σπάει» το σώμα του, για να βρεθεί κοντά στην περιοχή. Ως παίκτη περιοχής δεν τον έφερε η ΠΑΕ;
Μια από τα ίδια και ο Κουαμέ. Πίσω από τον φορ, πιο κοντά στον φορ, στο αριστερό φτερό και ου το καθεξής. Γκολ ποιος θα βάλει, ρε παιδιά; Ο Φαμπιάνο θα μου πεις, ο οποίος παίζει σε πολλά τετραγωνικά μέτρα, για την ηλικία του και την κράση του, κι αυτό δεν είναι σώφρον. Δεν αναφερόμαστε στον Αλφαρέλα, που είναι «πιο» εξτρέμ από τους υπόλοιπους, γιατί είναι εκτός γκρουπ.
Μετά από όλα τα παραπάνω, προπονητής και λοιπός οργανισμός προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει με τη διαιτησία. Λες και καταλάβαμε, πρώτα, τι συμβαίνει μέσα στο χορτάρι.
