Θάνατος Τάκη Γκώνια: «Κρίμα και άδικο-Ήταν παικταράς»
Θλίψη στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Τάκη Γκώνια, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών.
Ένας μπαλαδόρος παλιάς κοπής, ένα 10άρι που ήξερε καντάρια μπάλα.
Ο Γκώνιας δεν πήρε πραγματικά όσα άξιζε και όσα δικαιούταν, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί.
«Απώλεια...»
Ο Μάριος Χριστοδούλου υπήρξε συμπαίκτης με τον Τάκη Γκώνια την περίοδο 1996-98, όταν αμφότεροι είχαν αγωνιστεί με τη φανέλα του Ηρακλή. Μάλιστα, η ΠΑΕ δεν θα μπορούσε να ξεχάσει το πέρασμά του από τον Ημίθεο.
«Κάναμε παρέα με τον Τάκη. Τελευταία φορά τον είδα στην Αθήνα τον περασμένο Ιανουάριο. Ήταν ευδιάθετος, ήπιαμε καφέ μαζί, τα είπαμε, θυμηθήκαμε τα παλιά. Είχε καλή ψυχολογία και σήμερα έμαθα το τραγικό γεγονός… Είναι κρίμα και άδικο να φεύγουν νέοι άνθρωποι από τη ζωή, σε τέτοια ηλικία.
Θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Είναι απώλεια για όλους.
Δεν έχω λόγια πραγματικά. Να ευχηθώ υγεία σε όλο τον κόσμο και καλό παράδεισο στον Τάκη, αλλά και στον Στέφανο Μπορμπόκη, που επίσης έφυγε κι αυτός νέος.
Ήξερα ότι είχε πρόβλημα υγείας, αλλά δεν γνώριζα πόσο δύσκολη ήταν η κατάσταση», υποστήριξε μεταξύ των άλλων ο Μάριος Χριστοδούλου, μιλώντας στο «Metropolis 95,5» για τον Τάκη Γκώνια.
«Μπαλαδόρος…»
Ήταν ένας μαχητής. Είχε ξεπεράσει και παλιότερα δυσκολίες. Ήταν αγωνιστής και συνάμα ένα 10άρι παλιάς κοπής. «Ήταν παικταράς. Έπαιξε και στην Εθνική ομάδα. Ήταν μπαλαδόρος…
Έβαζε γκολ, είχε καλά τελειώματα, με κάθετες πάσες. Είχε βοηθήσει τον Ηρακλή τότε με την παρουσία του, είχαμε φοβερό κλίμα.
Ήμασταν καλά και ήταν καλά χρόνια στον Ηρακλή», είπε ο Μάριος Χριστοδούλου.
Η διένεξη και το... ενδιαφέρον
Ποιες στιγμές θυμήθηκε ο Μάριος Χριστοδούλου από την κοινή του συνύπαρξη στον Ηρακλή με τον Τάκη Γκώνια; «Είχαμε μία διένεξη σε ένα παιχνίδι για τις πάσες, αλλά στο τέλος πήγαν όλα καλά. Κερδίσαμε και αγκαλιαστήκαμε…
Έτσι είναι, όμως, το ποδόσφαιρο, όλοι θέλαμε να κερδίζουμε. Ο Τάκης ήθελε η μπάλα να περνάει από τα πόδια του, δεν φοβόταν.
Επίσης, δεν θα ξεχάσω, όταν είχα κάνει επέμβαση μηνίσκου και την επομένη ήρθε αμέσως να με δει πώς ήμουν…».
