Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα του κ. Καρυπίδη και το... στριπτίζ

Οποιος δεν ακολουθεί τη «γραμμή» των… υπογείων του «Κλ. Βικελίδης» (για ετούτα θα γράψω στο μέλλον) και προσεγγίζει με ρεαλισμό τα τεκταινόμενα στην ΠΑΕ Αρης, δεν έπεσε από τα σύννεφα, με τα όσα βιώνει η ποδοσφαιρική ομάδα.

Αντιλαμβάνομαι την ευπιστία των οπαδών όλων των ομάδων, απέναντι στα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα των διοικητικών ηγετών, αλλά στον Αρη αυτή η διάθεση ξεπέρασε τα εσκαμμένα. Ισως γιατί τα «πέτρινα χρόνια» αποτελούσαν τον φόβο και τον τρόμο για πιθανές νέες περιπέτειες, ίσως γιατί υπερεκτιμήθηκαν οι παραγοντικές αρετές του κ. Καρυπίδη και το οικονομικό εύρος της οικογένειας.

Προσφάτως στα social αναπαράχθηκε excerpt από συνέντευξη του ανθρώπου που κινεί τα νήματα της ΠΑΕ Αρης (ας με συγχωρέσετε, αλλά είναι ιεροσυλία να αποκαλείται ισχυρός άνδρας), η οποία δόθηκε στους Betarades πριν από 3,5 χρόνια. Σ’ αυτό το excerpt ακούγεται ο κ. Καρυπίδης να δηλώνει ανερυθρίαστα ότι ο «Αρης θα κατακτήσει τίτλο, κι όχι μόνο Κύπελλο αλλά και Πρωτάθλημα»! Είναι καλό κάποιος να ονειρεύεται και να βάζει υψηλούς στόχους, αλλά συγχρόνως και ουτοπικό, στην ποδοσφαιρική Ελλάδα να τάζεις λαγούς με πετραχήλια. Λίγος ρεαλισμός δεν βλάπτει.

Φυσικά ο Αρης δεν κατέκτησε ούτε Κύπελλο, αφού κλώτσησε τη μεγάλη ευκαιρία του Βόλου, ούτε φυσικά Πρωτάθλημα. Τι πέτυχε σ’ αυτά τα 3,5 χρόνια; Να μένει αγωνιστικά στάσιμος, να καταλαμβάνει την αυτονόητη για το μέγεθος του 5η θέση στον βαθμολογικό πίνακα, διαγκωνιζόμενος με τις μικρομεσαίες ομάδες και να αποχαιρετά νωρίς νωρίς την Ευρώπη. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η διάκριση στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, αν και ο ΟΦΗ γκρέμισε πριν από λίγους μήνες αυτό το αφήγημα, η Ευρώπη είναι άλλη ιστορία.

Εκεί ο Αρης πληρώνει τη διοικητική τσαπατσουλιά της διοίκησης που δεν φροντίζει να χτίσει μία ομάδα εγκαίρως, «πατώντας» πάνω σ’ ό,τι υγειές έχει η ομάδα από την προηγούμενη χρονιά. Αντί αυτού ακολουθεί δογματικά την πολιτική του «φύγε εσύ, έλα εσύ», η οποία έχει ακριβό τίμημα.

Πολιτική συνδυαζόμενη με δεκάδες ακόμη ανορθογραφίες του κ. Καρυπίδη, η οποία έχει φθείρει την τεράστια εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κόσμος του Αρη. Εμπιστοσύνη η οποία αν κεφαλαιοποιούνταν με ορθολογικό τρόπο, ο Αρης θα μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα.

Αντί αυτού ο κ. Καρυπίδης την καταχράστηκε. Υπήρξαν μάλιστα στιγμές που προσέβαλε τον κόσμο του Αρη κι έτσι τώρα που ήρθε η ώρα του λογαριασμού, θα πρέπει να πληρώσει το τίμημα.

Μπορεί ο κ. Γρηγορίου στο podcast Λεγωballs, προφανώς σε μία έκρηξη ενθουσιασμού, να δήλωσε «στόχος μου να γεμίσω το Χαριλάου», αλλά αν το επαναλάβει θα κινδυνεύσει να χάσει και τα όποια ερείσματα έχει στον κόσμο του Αρη. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο κ. Γρηγορίου δεν γνωρίζει ανάγνωση και γραφή. Αρα όλο και θα πήρε μία… μυρωδιά, από το πώς νιώθουν οι φίλοι του Αρη για το σημερινό διοικητικό σχήμα. Οπότε η δήλωση του ξεπερνάει κάθε λογική. Εμπειρος είναι, οπότε ξέρει ότι για να επιστρέψει ο κόσμος και πάλι στο πλευρό της ομάδες θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Και κυρίως ο άνθρωπος που τρέχει το ποδοσφαιρικό τμήμα.

Γιατί εκεί είναι το πρόβλημα και προφανώς κάτι περισσότερο θα έχει αντιληφθεί ο προπονητής του Αρη, απλώς φορώντας τον μανδύα του επαγγελματία δεν μπορεί να το ομολογήσει. Κι έτσι γίνεται μέρος του προβλήματος κι όχι η λύση. Όπως έγιναν και ο Ακης Μάντζιος και ο Μαρίνος Ουζουνίδης και ο Χιμένεθ. Μακάρι να αποδειχθεί το αντίθετο.