ΠΑΟΚ: Η αηδία με τους «ανανήψαντες», η ευχή στον Ντέλια και το τεράστιο παραμύθι «θέλει να φύγει» αντί του έντιμου «είχαμε απόλυτη ανάγκη τα λεφτά»
Πρώτα-πρώτα, νιώθω αηδιασμένος. Υστερα, τι έχω να προσθέσω για την υπόθεση Κωνσταντέλια, μετά από όσα έχουν γραφτεί από το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου μέχρι τώρα, μεσημέρι Κυριακής, που γράφω αυτές τις γραμμές; Δεν έχει νόημα να επαναλάβω με διαφορετικά λόγια πράγματα που ήδη έχουν γραφτεί τόσο από τους φυσιολογικούς, κανονικούς, αληθινούς ΠΑΟΚτσήδες, όσο και από τους αιφνιδίως ανανήψαντες που είδαν το φως το αληθινό…
(Αυτοί, οι ανανήψαντες, είναι που με αηδιάζουν περισσότερο με την “αυτοκριτική” τους και τις “μετάνοιές” τους. Προτιμώ τους ελάχιστους που έμειναν να κοιμούνται βαθιά, ή εξακολουθούν, ακλόνητοι, να προσκυνάνε την εικόνα με την τεράστια άσπρη γεννειάδα. Αυτοί, μένοντας πιστοί στην ανοησία τους, είναι τουλάχιστον πιο αξιοπρεπείς).
Θα προσθέσω μόνο δύο πράγματα:
1. Το πρώτο: Ενιωσα τρελή χαρά με την πρόοδο του Κωνσταντέλια. Τον έβλεπα (και δεν θα πάψω να τον βλέπω) σαν δικό μου παιδί. Οταν αυτός πήγαινε καλά, όταν σκόραρε, όταν έκανε μαγικά, χαιρόμουν περισσότερο τις νίκες του ΠΑΟΚ. Εχω κλάψει από συγκίνηση με τις απίθανες ενέργειές του, αλλά και με την τεράστια αποδοχή που έχει από όλη τη φίλαθλη Ελλάδα και το λέω με κάθε ειλικρίνεια. Τον πέτυχα μια μέρα μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ και του μίλησα όπως θα μιλούσα στον γιο μου. Η συμβουλή μου ήταν: “Μην αφήσεις κανέναν να σου σβήσει το χαμόγελο. Κανείς δεν θα τολμούσε να βάλει σε κουτάκια τον Μέσι και τον Ροναλντίνιο...”
Τώρα, με πόνο ψυχής, αφού δεν θα φοράει πλέον τη φανέλα του ΠΑΟΚ, του εύχομαι να είναι υγιής, τυχερός, ευτυχισμένος με την πανέμορφη οικογένειά του και να έχει την πρόοδο που του αξίζει στην καριέρα του. Μακάρι να με έχει ο Θεός καλά για να αξιωθώ να τον δω να σηκώνει κούπες από Πρωταθλήματα και Κύπελλα στις ομάδες που θα παίξει, ακόμη και το Τσάμπιονς Λιγκ. Θα τον απολαύσω, θα τον χειροκροτήσω και θα κλάψω με κάθε νέο κατόρθωμά του. Δεν πρόκειται να χάσω αγώνα της Ντόρτμουντ, ούτε και οποιασδήποτε άλλης ομάδας τη φανέλα φορέσει.
Πέρα από τι ευχές, πρέπει να του πω ότι οφείλει εκεί που πάει να δουλέψει σκληρά γιατί οι Γερμαναράδες ξέρουν πάρα πολύ καλά πώς να τον τελειοποιήσουν και πώς να τον φτάσουν στο σημείο να παραμιλάει μαζί του όλη η υφήλιος. Να μην ξεχνάσει ποτέ αυτό που του έγραψε ο Τάισον: “Είσαι παίκτης παγκόσμιας κλάσης”. Πρέπει, λοιπόν, να κάνει το παν για να τον δικαιώσει. Μαζί σου Ντέλια, καλή επιτυχία.η ευχή η δική μου θα σε συντροφεύει όσο αναπνέω…
2. Το δεύτερο: Το μόνο αφήγημα που μπορεί να “επινοηθεί” και να χρησιμοποιηθεί από τους υπερασπιστές του ξεπουλήματος του νοήματος του ΠΑΟΚ (***) είναι ότι ο Ντέλιας ΗΘΕΛΕ να φύγει, οπότε… “δεν μπορύσαμε να σταθούμε εμπόδιο στην επιθυμία και το μέλλον του παιδιού” και όλα τα σχετικά.
Θα είναι κακοήθεια αισχίστου είδους. Θα είναι το ψέμα που θα χρησιμοποιηθεί κόντρα στη δικαιολογημένη πέρα για πέρα οργή των φιλάθλων του ΠΑΟΚ. Ο Ντέλιας ήθελε να μείνει και το απέδειξε πολλές φορές. Αυτός ήθελε να μείνει και ο Ιβάν επέμενε να τον πουλήσει. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια και κάθε απόπειρα να μουτζουρώσουν την ξεκάθαρη στάση που κράτησε το παιδί απέναντι στον ΠΑΟΚ πρέπει να πέσει στο κενό. Σε νοήμονες ανθρώπους και σε καλά πληροφορημένους δεν περνάει αυτό το παραμύθι.
Ας πουν, λοιπόν, οι κύριοι της ΠΑΕ ότι τελικά λύγισε μπροστά στις αφόρητες πιέσεις που δέχτηκε. Και θα το πιστέψουν όλοι. Διότι είναι πολύ λογικό να πάψει ο Ντέλιας και κάθε Ντέλιας να επιμένει να μείνει εκεί που θέλουν πάση θυσία να τον πουλήσουν. Μέχρι πότε θα άντεχε να αρνείται ένα πολύ καλύτερο μέλλον και αγωνιστικά και οικονομικά; Και μέχρι πότε θα μπορούσε να κουβαλάει στην πλάτη του μια ομάδα, που, αντί να χτιστεί πάνω του, αποδυναμώνεται κάθε χρόνο όλο και περισσότερο; Υπάρχει μόνο μία περίπτωση στις χίλιες να συγχωρήσει ο κόσμος του ΠΑΟΚ την πώληση του Ντέλια παρά τη θέλησή του. Αν του πουν την αλήθεια. Δηλαδή ότι έπρεπε να πουληθεί διότι η ΠΑΕ είχε απόλυτη ανάγκη τα χρήματα από αυτή την πώληση.
(***) “Νόημα του ΠΑΟΚ” είχε χαρακτηρίσει (και πολύ σωστά) ο Ιβάν κάποια στιγμή τον Στέφανο Αθανασιάδη. Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας όμως κι αν δεν είναι το “νόημα του ΠΑΟΚ”. Νομίζω, λοιπόν, ότι το “νόημα του ΠΑΟΚ” είναι πολύ πιο ακριβό από τα 25 και τα 30 εκατομμύρια ευρώ που θα μπουν στα ταμεία από το ξεπούλημα του μεγαλύτερου ταλέντου που φόρεσε ποτέ τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Ταπεινή μου άποψη…
ΥΓ. “Ο Κωνσταντέλιας είναι μεγαλύτερο ταλέντο από εμένα” έχει δηλώσει (προς τιμήν του) ο ίδιος ο υπέροχος Γιώργος Κούδας...
Στέλιος Απ. Γρηγοριάδης
