Ο Κασσελάκης τα «έβαλε» με Παπανδρέου, Τσίπρα και Μητσοτάκη: «Κόμματα διαμαρτυρίας η Αριστερά»

Σε δριμεία επίθεση κατά του συνόλου του υφιστάμενου πολιτικού σκηνικού προχώρησε ο πρόεδρος του κόμματος «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο», Στέφανος Κασσελάκης, δηλώνοντας με έμφαση ότι «έχουν Τσίπρα - Μητσοτάκη 15 χρόνια, κάποια στιγμή πρέπει να πούμε "φτάνει πια"».

Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης στον σταθμό ΣΚΑΪ ο Στέφανος Κασσελάκης υποστήριξε με έμφαση ότι η πορεία της χώρας προς τα εμπρός είναι παντελώς αδύνατη υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη ή του Αλέξη Τσίπρα, ξεκαθαρίζοντας πως η θέση του αυτή δεν εδράζεται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά συνιστά αντικειμενική πολιτική διαπίστωση. 

Όπως υποστήριξε οι δύο πολιτικοί αρχηγοί κυριαρχούν στην πολιτική ζωή του τόπου επί δύο δεκαετίες, εναλλασσόμενοι στους ρόλους της διακυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να υπάρξει μία νέα γενιά στελεχών που θα εκφράσει μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία διακυβέρνησης. «Ας είμαστε ειλικρινείς, έχει απογοητεύσει του πολίτες της η ΝΔ, θα έπρεπε τώρα η Ελλάδα να είναι μια χώρα με μεγάλη παραγωγικότητα και στρατηγική αυτονομία κι όχι να βασίζεται σε ξένες χώρες. [...] Εμείς θέλουμε να φέρουμε την πολιτική με πολιτισμό, γιατί αυτή η χώρα, όταν είναι διχασμένη αποτυγχάνει και είναι καιρός η πολιτική να γίνει το μέσο βελτίωσης της ζωής μας», επεσήμανε.

Αναφορικά με το ενδεχόμενο επαναπροσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Αλέξη Τσίπρα, ο πρόεδρος των «Δημοκρατών» ήταν κατηγορηματικός, δηλώνοντας ότι δεν υφίστανται κανάλια επικοινωνίας αλλά ούτε και η παραμικρή διάθεση από πλευράς του για ανακύκλωση του παρελθόντος. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το κόμμα του παραμένει σταθερά αφοσιωμένο στον χώρο του προοδευτικού κέντρου, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της εφαρμοσμένης πολιτικής του.

«Δεν μετατοπίζομαι από το κέντρο»

Κληθείς να προσδιορίσει τις διαφορές του από το ΠΑΣΟΚ, ο ίδιος αναγνώρισε την ιστορική προσφορά του κινήματος σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, ωστόσο, το κατηγόρησε για την διόγκωση του δημοσίου χρέους, τη δημιουργία κομματικών μηχανισμών και την εξάρτησή του από συνδικαλιστικά συμφέροντα. Στον αντίποδα, παρουσίασε τις βασικές προγραμματικές θέσεις του δικού του σχηματισμού, οι οποίες εστιάζουν στη δραστική μείωση της φορολογίας, στην περιστολή των δημοσίων δαπανών και στον τερματισμό της πολιτικής των επιδομάτων.

Σχολιάζοντας τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, εξέφρασε την δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι δεν έγινε σεβαστή η ετυμηγορία των πολιτών ώστε το κόμμα να διατηρήσει τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσθέτοντας ότι το μέλλον βρίσκεται στο προοδευτικό κέντρο, όπως σχολίασε, «η ελεύθερη οικονομία συμβιώνει με μία κοινωνική και δίκαιη κοινωνική και κρατική πολιτική».

Στο πεδίο του συνδικαλισμού, τάχθηκε υπέρ ενός ενιαίου ψηφοδελτίου με αναλογική εκπροσώπηση των εργαζομένων, χωρίς κομματικές κηδεμονίες, υπογραμμίζοντας ότι οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές πρέπει να διατηρούν την κανονική τους εργασία και να μην μετατρέπουν τη δραστηριότητα αυτή σε πλήρη απασχόληση. 

Τέλος, αναφερόμενος στα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της δικής του προεδρίας, άφησε αιχμές για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις και οικονομικά συμφέροντα που οδήγησαν στην αποπομπή του. Κατέληξε μάλιστα με την καταγγελία ότι στην πολιτική διακινούνται εκτεταμένα «μαύρα» χρηματικά ποσά, σημειώνοντας ότι όποιος αποφεύγει να το παραδεχθεί δημόσια απλώς υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών.