Ο Άρης δεν κυνηγά τον χρόνο… αλλά πλέον καλείται να επιταχύνει
Οι πρώτες ημέρες της καλοκαιρινής προετοιμασίας κύλησαν χωρίς κάποια μεγάλη μεταγραφική εξέλιξη. Αντίθετα, αυτό που κυριαρχεί στις τάξεις του κόσμου του Άρη είναι η αίσθηση ότι η ομάδα δεν κινείται με την ταχύτητα που θα περίμενε κανείς, ειδικά σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες του ρόστερ παραμένουν αρκετές και συγκεκριμένες.
Είναι όμως αυτή ολόκληρη η εικόνα; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Από τη μία πλευρά, είναι απολύτως λογικό να υπάρχει ανυπομονησία και λογική ανησυχία, βλέποντας τις υπόλοιπες ομάδες να ενισχύονται. Η αμυντική γραμμή του Άρη εξακολουθεί να χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση, με την απόκτηση δύο κεντρικών αμυντικών και τουλάχιστον ενός αριστερού μπακ να αποτελεί ξεκάθαρη προτεραιότητα.
Παράλληλα, υπάρχουν ακόμη ανοικτά μέτωπα στα άκρα της επίθεσης, αλλά και στον χώρο της μεσαίας γραμμής, την ώρα που η ομάδα έχει ήδη ξεκινήσει την προετοιμασία της και πλησιάζει το βασικό στάδιο της δουλειάς στην Ιταλία.
Υπό αυτή την έννοια, όποιος υποστηρίξει ότι ο Άρης θα έπρεπε να έχει ολοκληρώσει ήδη περισσότερες κινήσεις, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολικός.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος.
Είναι από τα λίγα καλοκαίρια, τα τελευταία χρόνια, που οι «κιτρινόμαυροι» δεν βρίσκονται αντιμέτωποι με την πίεση των ευρωπαϊκών προκριματικών. Δεν υπάρχει η ανάγκη να χτιστεί μια ομάδα μέσα σε λίγες εβδομάδες, προκειμένου να παρουσιαστεί έτοιμη στα τέλη Ιουλίου. Το φετινό καλοκαίρι δίνει στον οργανισμό την πολυτέλεια του χρόνου, κάτι που σπανίως είχε στη διάθεσή του τα προηγούμενα χρόνια.
Την ίδια στιγμή, ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν ξεκινά από το μηδέν. Ένας σημαντικός κορμός ποδοσφαιριστών παραμένει στο ρόστερ, γεγονός που επιτρέπει στο τεχνικό επιτελείο να δουλεύει από την πρώτη ημέρα πάνω σε μια βάση και όχι σε ένα σύνολο που αλλάζει καθημερινά. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο Άρης μπορεί να αισθάνεται άνετος. Ή ότι δεν έχει καθυστερήσει.
Η διατήρηση του βασικού κορμού προσφέρει χρόνο, αλλά δεν λύνει τα προβλήματα. Αντίθετα, αυξάνει την ανάγκη οι επόμενες κινήσεις να είναι απόλυτα στοχευμένες. Οι άνθρωποι της ομάδας δεν αναζητούν απλώς ποδοσφαιριστές για να καλύψουν αριθμητικά τα κενά. Αναζητούν παίκτες που θα ανεβάσουν πραγματικά το επίπεδο της ενδεκάδας και θα δώσουν στον προπονητή τις λύσεις που χρειάζεται σε θέσεις-κλειδιά.
Κάπου εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ρούμπεν Ρέγες. Ο τεχνικός διευθυντής του Άρη καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Από τη μία, να μην παρασυρθεί από την πίεση του χρόνου και οδηγηθεί σε επιλογές που δεν ταιριάζουν στο αγωνιστικό πλάνο. Από την άλλη, να μην επιτρέψει η αναζήτηση των ιδανικών λύσεων να εξελιχθεί σε καθυστέρηση που θα στερήσει από τον Μιχάλη Γρηγορίου πολύτιμο χρόνο δουλειάς με το πλήρες ρόστερ.
Αυτή είναι ίσως η λεπτότερη ισορροπία του φετινού καλοκαιριού. Ο Άρης δεν χρειάζεται να πανικοβληθεί. Χρειάζεται όμως να επιταχύνει. Το βασικό στάδιο της προετοιμασίας στην Ιταλία πλησιάζει και στόχος των ανθρώπων της ομάδας είναι ο προπονητής να έχει στα χέρια του το μεγαλύτερο μέρος του βασικού κορμού πριν από τα πρώτα δυνατά φιλικά. Όσο περισσότερο καθυστερούν οι προσθήκες στις θέσεις που αποτελούν προτεραιότητα, τόσο δυσκολότερο γίνεται το έργο του.
Στο τέλος, άλλωστε, ο φετινός μεταγραφικός σχεδιασμός δεν θα κριθεί από το πόσο νωρίς ή πόσο αργά ολοκληρώθηκαν οι συμφωνίες. Θα κριθεί από το αν οι επιλογές που έγιναν ήταν οι σωστές. Γιατί κανείς δεν θυμάται πότε ακριβώς ανακοινώθηκε μια μεταγραφή. Αυτό που μένει στο τέλος της χρονιάς είναι αν ο ποδοσφαιριστής δικαίωσε τις προσδοκίες και βοήθησε την ομάδα να πετύχει τους στόχους της.
Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα του φετινού Άρη.
