Χωρίς point system δεν πάμε πουθενά
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που συναντά η επιχείρηση καταπολέμησης της στοιχηματικής απάτης είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι σχετικές έρευνες στην Ελλάδα.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν δύο πηγές πληροφοριών για τα ύποπτα ματς: Η Εταιρία Ανίχνευσης Στοιχηματικής Απάτης Sportradar και η Επιτροπή Αθλητικής Ακεραιότητας. Οι εκθέσεις τους γίνονται αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας και συνήθως αρχειοθετούνται ελλείψει στοιχείων.
Παρότι στην αρχική φάση του Koriopolis υπήρξαν καταδικαστικές αποφάσεις με βάση τις αναφορές της Sportradar και τα βίντεο των αγώνων, την τελευταία δεκαετία οι αρχές δεν καταφέρνουν να εντοπίσουν τη ρίζα του κακού.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Επιτροπή Αθλητικής Ακεραιότητας, που υπάγεται στη ΓΓΑ, κάνει από μόνη της την αξιολόγηση των στοιχηματικών εκθέσεων και στέλνει στον εισαγγελέα όσες αυτή κρίνει ότι βρίσκονται στο «κόκκινο».
Το ερώτημα είναι αν έχει την τεχνογνωσία να κάνει αυτό το "κοσκίνισμα" και αν στο τέλος της ημέρας αρχειοθετούνται πολύτιμα στοιχεία που θα μπορούσαν να συσχετιστούν με παρόμοιες αναφορές της Sportradar.
Σε κάθε περίπτωση οι δεδομένες καθυστερήσεις της ποινικής δικαιοσύνης δυσχεραίνουν σε μεγάλο βαθμό την έρευνα και αλλοιώνουν την ετυμηγορία. Όμως θα μπορούσε να δράσει η ποδοσφαιρική δικαιοσύνη, η οποία με την Επιτροπή Δεοντολογίας έχει απόλυτη εξουσία για τη διαλεύκανση στημένων αγώνων μέσω στοιχηματισμού.
Γιατί δεν συμβαίνει αυτό;
Παρότι ο Πειθαρχικός Κώδικας της ΕΠΟ έχει εκχωρήσει το σύνολο των αρμοδιοτήτων στους τακτικούς δικαστές και στους εν ενεργεία εισαγγελείς, το πλαίσιο πάνω στο οποίο κινούνται είναι προβληματικό. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για να επιβληθούν πειθαρχικές κυρώσεις σε ομάδες, ποδοσφαιριστές ή παράγοντες.
Η Κύπρος πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια αντιμετώπισε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από την Ελλάδα. Η διαφθορά στο ποδόσφαιρο είχε φτάσει μέχρι το μεδούλι. Και το ζήτημα λύθηκε με αγγλοσαξωνικό τρόπο: Δημιουργήθηκε ένα point system, όπως ακριβώς υφίσταται στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, όπου η κάθε αναφορά για ύποπτο ματς επιβάρυνε κλιμακωτά την κάθε ομάδα ή τον κάθε υπαίτιο. Για παράδειγμα όταν μία κυπριακή ομάδα είχε στην πλάτη της δύο εκθέσεις της Sportradar της επέβαλαν πρόστιμο. Από εκεί και πέρα άρχισαν να της αφαιρούνται βαθμοί και όταν το πράγμα έφτανε στο απροχώρητο υποβιβαζόταν.
Το κυπριακό μοντέλο θα μπορούσε να είχε εφαρμοστεί και στη χώρα μας εδώ και καιρό. Δεν το τόλμησε η ΕΠΟ και τώρα οφείλει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι οι αναφορές της Επιτροπής Αθλητικής Ακεραιότητας για τη μεγάλη Λίγκα ήταν 8 μέσα στο 2026. Δηλαδή το πρόβλημα ενώ είχε αρχίσει να λύνεται στη δεύτερη κατηγορία, φαίνεται να διογκώνεται στα μεγάλα σαλόνια.
Αν δεν υπάρξει συγκεκριμένο τιμωρητικό πλαίσιο ώστε οι πρόεδροι να αναγκαστούν να προστατεύσουν τις ομάδες τους, τότε θα δούμε πισωγύρισμα. Ειδικά στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8, αλλά και στα playouts, τα τελευταία ματς αρχίζουν να γίνονται βαθμολογικά αδιάφορα τουλάχιστον για τη μία από τις δύο ομάδες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάποιοι επιτήδειοι θα θελήσουν να αυξήσουν τα έσοδά τους μέσω των χειραγωγημένων αγώνων. Τέτοια φαινόμενα ή τα προλαβαίνεις ή σε προλαβαίνουν.
