Χάκπο: Ο κήπος του μπαμπά, ο ρόλος του Κούμαν και η αγκαλιά που «λύγισε» το Μουντιάλ
Είδε την μπάλα να περνά τη γραμμή του τέρματος, γονάτισε και άρχισε να κλαίει. Θα μπορούσε κανείς να το αποδώσει στην ένταση της στιγμής αλλά τα δάκρυα του Χάπκο ήταν ένα ξέσπασμα για την απώλεια του παιδιού του. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και το Σάββατο (27/06) είχε ενημερωθεί ότι το ταξίδι του γιου τους δεν θα ολοκληρωνόταν καθώς μια αιφνίδια αποβολή ήρθε για να γκρεμίσει τα όνειρα του ζευγαριού. Το γκολ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι των σκέψεων που πλημμύρισαν το μυαλό του και ξέσπασε.
Οι συμπαίκτες του έτρεξαν αμέσως πάνω του, όσοι βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο και όσοι ήταν στον πάγκο τον περικύκλωσαν και έγιναν μια μεγάλη αγκαλιά δίνοντας την πιο όμορφη και δυνατή στιγμή μέχρι τώρα στο Μουντιάλ.
Κάπου εκεί η μπάλα, το γκολ, το κυνήγι της πρόκρισης στιγμιαία πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, το χειροκρότημα των φιλάθλων έμοιαζε με ένα «είμαστε εδώ» και με ένα «ευχαριστώ» που δεν άφησε την αποστολή στα κρίσιμα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Χάκπο βρήκε έρεισμα σε μια δύσκολη στιγμή στη στρογγυλή θεά και στους ανθρώπους της. Εξάλλου, το ποδόσφαιρο για εκείνον δεν αποτέλεσε ποτέ μια καριέρα αλλά μια κληρονομιά που άρχισε από τον πατέρα του και συνεχίστηκε με αργά και σταθερά βήματα και στο δικό του σπίτι, το οποίο δέχθηκε ένα δυνατό «χτύπημα».
Η επιρροή του πατέρα και το κλειδί της υπομονής
Η διαδρομή του Κόντι Χάπκο άρχισε από ένα μικρό κήπο σε μια συνοικία του Αϊντχόφεν, το Στράτουμ. Ο κήπος αυτός ήταν το καταφύγιο του και παράλληλα, ο χώρος που έκανε τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο. Έχοντας την υποστήριξη του πατέρα του, ο οποίος ήταν ποδοσφαιριστής στο Τόγκο και τον καθοδηγούσε σε κάθε βήμα, άρχισε να εξελίσσει τις ικανότητες του, να μαθαίνει τα «μυστικά» και να επιμένει σε κάποιες κινήσεις μέχρι να τις τελειοποιήσει.
Ο μπαμπάς του ήξερε ότι το ταλέντο δεν θα ήταν αρκετό για την πορεία του, έπρεπε να μάθει να δουλεύει σκληρά και να εξελίσσεται ανάλογα με τις αλλαγές του παιχνιδιού. Για αυτό, επέμενε και τον πίεζε αρκετές φορές και συνάμα του έμαθε να αγαπά την αφοσίωση και την πειθαρχία. Μάλιστα, όταν ο μικρός Χάπκο παραπονιόταν, του έλεγε την ιστορία του σπιτιού του στο Λόμε του Τόγκο, όπου χρειάστηκαν 12 χρόνια για να το χτίσει. Ο μπαμπάς του πίστευσε στη σταδιακή εξέλιξη καθώς σου μάθαινε να έχεις υπομονή, επιμονή και να κυνηγάς τη βελτίωση. Αυτό ήθελε να το διδάξει και στον γιο του και αυτός ήταν και ο λόγος που χρησιμοποιούσε την ιστορία αυτή.
Ήταν ιδιαίτερα απαιτητικός μαζί του και δεν του χαρίστηκε ποτέ. Ο Χάπκο δεν είχε την πολυτέλεια να είναι αδιάφορος στην προπόνηση. Αν έκανε μια λάθος πάσα ή ένα αδύναμο σουτ, ο μπαμπάς του δεν του έλεγε απλά να προσπαθήσει ξανά, τον έβαζε να το κάνει μέχρι να γίνει σωστά. Η προπόνηση ήταν κουραστική και, ίσως, κάποιες φορές να τον εκνεύριζε η επιμονή του πατέρα του αλλά έμεινε πιστός στις οδηγίες και έκανε ό,τι μπορούσε για να γίνει καλύτερος. Εξάλλου, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, έβλεπε την αντίδραση του μπαμπά του και συνέχιζε. Μέσα του, όμως, ήξερε ότι αν ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο δρόμος δεν θα ήταν εύκολος και η γρήγορη λύση δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι επιλογή. Βέβαια, και να ήθελε να το ξεχάσει, ο μπαμπάς του ήταν εκεί για να του θυμίζει ότι πρέπει να δουλεύει σκληρά, να βελτιώνεται συνεχώς για να μπορεί ονειρεύεται τα μεγάλα ευρωπαϊκά γήπεδα.
Από την PSV στο Νησί
Μεγαλώνοντας άφησε τον κήπο του σπιτιού του και εντάχθηκε στις ακαδημίες της PSV. Εκεί, χρειάστηκε να αποδείξει την αξία του μέσα από σκληρή δουλειά, ακριβώς όπως ο πατέρας του τού είχε διδάξει στον κήπο του σπιτιού τους. Και όπως το σπίτι στο Τόγκο δεν ολοκληρώθηκε μέσα σε μια νύχτα, έτσι και η καριέρα του Χάκπο χτίστηκε με υπομονή και μεγάλη επιμονή.
Η απογείωσή του ήρθε τη σεζόν 2021-2022, όταν έγινε ο ηγέτης της PSV εντυπωσιάζοντας με την ικανότητά του να σκοράρει και να δημιουργεί φάσεις. Η εντυπωσιακή του απόδοση δεν πέρασε απαρατήρητη από τα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ και η Λίβερπουλ χτύπησε την πόρτα του. Δεν μπόρεσε να αρνηθεί και έκανε το μεγάλο βήμα για την Premier League. Παρέμεινε πιστός στη φιλοσοφία του πατέρα του και σε κάθε προπόνηση προσπαθούσε να μάθει κάτι περισσότερο, να βελτιώσει κάθε αδυναμία του και να αποδείξει στους ανθρώπους που τον επέλεξαν ότι έκαναν το σωστό.
Αλλάζει ρόλο στους «οράνιε»
Η επιμονή και υπομονή που χαρακτηρίζουν τον ίδιο και το παιχνίδι του αποτυπώνεται περισσότερο όταν φορά τη φανέλα του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Ολλανδίας. Ντυμένος στα πορτοκαλί ο Χάκπο δεν είναι απλώς ένας ακόμη επιθετικός αλλά γίνεται ηγέτης. Ο Ρόναλντ Κούμαν έχει φροντίσει να του δίνει ελευθερία κινήσεων, να χτίζει μεγάλο μέρος του επιθετικού παιχνιδιού πάνω στα δικά του χαρακτηριστικά και τον μεταμορφώνει σε ένα από τα πιο αποτελεσματικά του χαρτιά.
Ο ρόλος του αλλάζει και το έχει παραδεχθεί και ο ίδιος ο Χάκπο «είναι λίγο διαφορετικό το πώς αγωνίζομαι στην εθνική. Διαφέρει ο ρόλος στον οποίο θέλει να με χρησιμοποιεί ο προπονητής, όπως και η ελευθερία που έχω σε σχέση με τη Λίβερπουλ». Ο έμπειρος προπονητής του δείχνει την εμπιστοσύνη του και τον βοηθά να ανθίσει περισσότερο στον αγωνιστικό χώρο, κάτι που τον βοηθά να γίνει μια από τις πιο σημαντικές μορφές για τα αποδυτήρια της ομάδας. Παρότι δεν είναι από τους ποδοσφαιριστές που θα επιδιώξουν να βρεθούν στο προσκήνιο, εντός αποδυτηρίων η επιρροή του είναι αρκετά μεγάλη. Οι συμπαίκτες του τον περιγράφουν ως ήρεμο αλλά ουσιαστικό ηγέτη που αποτελεί παράδειγμα με τη δουλειά τη συμπεριφορά του.
