Άρης: Πρώτη νίκη, πρώτα μαθήματα και μία απαίτηση που πλέον μεγαλώνει
Ο Άρης έκανε αυτό που έπρεπε, κέρδισε με 2-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας, εξασφάλισε την παρουσία του στη League Phase του Superbet Κυπέλλου Ελλάδας και ξεκίνησε με νίκη τη σεζόν των επίσημων υποχρεώσεων. Έκανε τη δουλειά του κι αυτό μετράει. Από εδώ και πέρα, άλλωστε, αλλάζουν και τα δεδομένα της συζήτησης.
Ασφαλώς δεν χρειάζεται υπερβολή μετά από μία νίκη απέναντι σε ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας και με αρκετά προβλήματα, η οποία ξεκίνησε προετοιμασία μόλις πριν από μερικές ημέρες. Δεν χρειάζεται όμως ούτε να υποτιμηθεί η σημασία του αποτελέσματος. Ο Άρης απέφυγε τις παγίδες, δεν ήταν εντυπωσιακός, αλλά έκανε αυτό που όφειλε.
Για περίπου ενάμιση μήνα μιλούσαμε κυρίως για εικόνα, αγωνιστική εξέλιξη, αρχές, ταυτότητα και συμπεράσματα μέσα από τα φιλικά. Τώρα μπήκε στην εξίσωση και κάτι που μέχρι πρότινος είχε δευτερεύουσα σημασία: το αποτέλεσμα.
Στο πρώτο παιχνίδι που πραγματικά μέτρησε, ο Άρης το πήρε. Αν περίμενε, βέβαια, κάποιος ότι λόγω της διαφοράς δυναμικότητας θα περνούσε... αέρας, μάλλον υποτίμησε τις συνθήκες του αγώνα. Ήταν το πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς, το ρόστερ δεν έχει ακόμη πάρει την τελική του μορφή, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που βρίσκονται σε διαδικασία προσαρμογής και αγωνιστικές αδυναμίες που παραμένουν σε φάση βελτίωσης. Ναι, ο Άρης ήταν το φαβορί και έπρεπε να κερδίσει. Το έκανε. Όχι όμως χωρίς να πάρει και κάποια πρώτα μαθήματα ενόψει του μαραθωνίου που ακολουθεί.
Το πρώτο μάθημα ήταν και η πρώτη πραγματική δυσκολία απέναντι σε κλειστή άμυνα. Μία συνθήκη στην οποία ο Άρης δεν δοκιμάστηκε τόσο έντονα στα φιλικά προετοιμασίας. Το πρώτο ημίχρονο του χθεσινού αγώνα ίσως ήταν το πιο χρήσιμο κομμάτι της αναμέτρησης για τον Μιχάλη Γρηγορίου. Ο Άρης είχε από την αρχή τον έλεγχο της μπάλας, δημιούργησε αρκετές τελικές προσπάθειες, αλλά δυσκολεύτηκε να μετατρέψει την κατοχή και την εδαφική του υπεροχή σε πραγματικά καθαρές καταστάσεις μέσα στην περιοχή.
Η Αναγέννηση έκλεισε τους χώρους, οργανώθηκε χαμηλά και ανάγκασε τους «κιτρινόμαυρους» να κινηθούν περισσότερο από τις πλευρές. Το κάθετο παιχνίδι δεν εμφανίστηκε στον βαθμό που θα ήθελαν. Οι αποφάσεις γύρω από την περιοχή δεν ήταν πάντα οι σωστές και ο Άρης δυσκολεύτηκε να βρει τον παίκτη ή την κίνηση που θα «έσπαγε» την πρώτη γραμμή της αντίπαλης άμυνας.
Όταν το κατάφερε, βέβαια, με τον Ράφα Μιρ, παρενέβη και ο βοηθός Μπουξμπάουμ, βλέποντας τον Ισπανό σε θέση οφσάιντ σε μία φάση όπου η απόφαση ήταν ξεκάθαρα λανθασμένη.
Η ατάκα του Μιχάλη Γρηγορίου μετά το παιχνίδι, «ευτυχώς στο Πρωτάθλημα υπάρχει VAR», ήταν ενδεικτική. Δεν διορθώνει φυσικά την απόφαση, ούτε αλλάζει το γεγονός ότι για ακόμη μία φορά η ελληνική διαιτησία κατάφερε να βάλει τον εαυτό της στη συζήτηση χωρίς να υπάρχει λόγος….
Αγωνιστικά, όμως, το σημαντικότερο ήταν άλλο. Ο Άρης έπρεπε να βρει μόνος του την απάντηση απέναντι σε μία άμυνα που τον περίμενε.
Η αλλαγή που έδωσε δεύτερο σημείο αναφοράς
Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα άλλαξε και υπήρξε περισσότερη ουσία. Ο Άρης ανέβασε την ένταση, κυκλοφόρησε γρηγορότερα την μπάλα και άρχισε να γίνεται περισσότερο απειλητικός. Καθοριστική ήταν και η παρέμβαση του Γρηγορίου με την είσοδο του Αλφαρελά.
Η παρουσία δεύτερου επιθετικού, ταυτόχρονα με τη μετατόπιση του υπερδραστήριου χθες Γκαρέ στα άκρα, έδωσε ακόμη ένα σημείο αναφοράς μέσα και γύρω από την περιοχή, ανάγκασε την άμυνα της Αναγέννησης να μοιράσει διαφορετικά τις ευθύνες της και δημιούργησε περισσότερους χώρους για τους υπόλοιπους. Ήταν μία σωστή ανάγνωση του παιχνιδιού από τον προπονητή και μία αλλαγή που βοήθησε τον Άρη να μεταφέρει την υπεροχή του και να κάνει τη δουλειά του. Όταν ο Άρης κατάφερε να βάλει την μπάλα στον άξονα και να συνδυαστεί από εκεί, έγινε πολύ πιο παραγωγικός και δημιούργησε. Το ζητούμενο βέβαια είναι να γίνει περισσότερο ουσιαστικός και να πάρει καλύτερες αποφάσεις στο αντίπαλο «κουτί», προκειμένου να μην παράγει μόνο, αλλά να «τελειώνει» καλύτερα τις επιθέσεις του.
Αυτό είναι ίσως το θετικότερο και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο περιθώριο εξέλιξης της ομάδας αυτή τη στιγμή. Ο Άρης παράγει ευκαιρίες. Δεν είναι μία ομάδα που περιμένει μία στατική φάση ή μία ατομική ενέργεια για να απειλήσει. Βρίσκει καταστάσεις. Άρα, το επόμενο βήμα προς την κατεύθυνση της εξέλιξης είναι να αυξήσει την αποτελεσματικότητά του και να παίρνει καλύτερες αποφάσεις στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Υπάρχουν και αντικειμενικοί λόγοι για να πιστεύει κανείς ότι σε αυτό το κομμάτι μπορεί να εμφανίσει σημαντική βελτίωση όσο αποκτά ρυθμό και αυτοματισμούς. Για παράδειγμα, ο Ράφα Μιρ είναι φανερό ότι ακόμη αποκτά αγωνιστικό ρυθμό και χημεία με τους νέους συμπαίκτες του. Όσο περνούν οι εβδομάδες, η ποιότητά του αναμένεται να προσθέσει περισσότερα πράγματα στην επιθετική λειτουργία.
Εφόσον ολοκληρωθεί και η επιστροφή του Μανού Γκαρθία, τότε είναι δεδομένο ότι ο Άρης θα προσθέσει στον άξονα ένα χαρακτηριστικό που του έλειψε από την ημέρα που έφυγε ο Ισπανός. Ποδοσφαιριστή που μπορεί να παίξει ανάμεσα στις γραμμές, να πάρει την μπάλα σε μικρούς χώρους, να δημιουργήσει κάθετα και να συνδέσει τον άξονα με την επίθεση.
Οι κλειστές άμυνες θα είναι μέρος της καθημερινότητας
Το χθεσινό παιχνίδι δημιούργησε και ένα ξεκάθαρο «πρέπει» στον Άρη. Μέσα στη χρονιά είναι δεδομένο ότι θα βρεθεί σε πολλά παιχνίδια σε μία κατάσταση σαν το πρώτο ημίχρονο της Καρδίτσας. Απέναντι σε αντιπάλους, δηλαδή, που θα του δώσουν την κατοχή, θα κλείσουν τον άξονα, θα περιορίσουν τους χώρους και θα του ζητήσουν να βρει μόνος του τη λύση. Εκεί χρειάζεται ακόμη δουλειά. Περισσότερες κινήσεις χωρίς την μπάλα, καλύτερες αποφάσεις, μεγαλύτερη ταχύτητα στην κυκλοφορία και περισσότερες εναλλακτικές στον τρόπο ανάπτυξης. Δεν είναι κάτι που αναιρεί όσα είδαμε στην προετοιμασία. Το αντίθετο. Είναι η επόμενη φάση της εξέλιξης μιας ομάδας που ήδη έχει δείξει ότι ξέρει ποια θέλει να είναι στο γήπεδο. Ο Άρης δεν ψάχνει πλέον τι θέλει να παίξει. Το ξέρει.
Το επόμενο βήμα είναι να μπορεί να το υπηρετεί απέναντι σε κάθε διαφορετική συνθήκη παιχνιδιού. Έχει δουλέψει πάνω σε συγκεκριμένη βάση, έχει αγωνιστική κατεύθυνση και αρχές, ενώ έχει έναν προπονητή που δείχνει να γνωρίζει τι θέλει από τους ποδοσφαιριστές του. Τώρα χρειάζεται να προσθέσει περισσότερα «εργαλεία» για να υπηρετήσει αυτή την ιδέα με μεγαλύτερη συνέπεια και αποτελεσματικότητα.
Το ρόστερ γεμίζει, αλλά το στόπερ παραμένει εκκρεμότητα
Είναι ολοφάνερο ότι ο Άρης προσπαθεί να κλείσει τα σημαντικά κενά στο ρόστερ του, αλλά και ότι το στόπερ παραμένει η μεγαλύτερη εκκρεμότητα. Οι τελευταίες ημέρες έχουν αλλάξει σημαντικά την εικόνα. Ο Ζερεμί Πετρίς έφτασε για το δεξί άκρο, υπάρχει συμφωνία για τον Ομάρ Ρίτσαρντς στην αριστερή πλευρά και η επιστροφή του Μανού Γκαρθία βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ. Πρόκειται για κινήσεις που κλείνουν σημαντικές εκκρεμότητες και ανεβάζουν αισθητά τόσο την ποιότητα όσο και το βάθος του ρόστερ.
Υπάρχει όμως ακόμη μία θέση που παραμένει ανοικτή. Το στόπερ. Και εκεί ο χρόνος πλέον πιέζει πραγματικά. Σε λίγες ημέρες αρχίζουν οι υποχρεώσεις του πρωταθλήματος, ενώ τον Σεπτέμβριο ακολουθεί και η League Phase του Κυπέλλου. Η καθυστέρηση δεν αφορά πλέον μόνο το πότε θα αποκτηθεί ο ποδοσφαιριστής, αλλά και το πότε θα προλάβει να ενταχθεί στο αγωνιστικό πλάνο. Όσο περισσότερο μετατίθεται η συγκεκριμένη κίνηση, τόσο περισσότερο ο Άρης παίζει με τη φωτιά σε μία θέση όπου οι επιλογές εξακολουθούν να είναι περιορισμένες.
Εν κατακλείδι, η πρώτη επίσημη υποχρέωση δεν έδωσε όλες τις απαντήσεις — ούτε θα μπορούσε. Έδωσε όμως το πρώτο αποτέλεσμα και μαζί του ορισμένα χρήσιμα μηνύματα. Ο Άρης έχει μία βάση πάνω στην οποία μπορεί να εξελιχθεί, έχει πράγματα να διορθώσει και εκκρεμότητες να κλείσει. Από εδώ και πέρα, όμως, κάθε εβδομάδα θα ζητάει και κάτι περισσότερο. Γιατί η περίοδος των συμπερασμάτων από τα φιλικά τελείωσε. Τώρα άρχισε η περίοδος των αποτελεσμάτων.
