Άρης: Κλέψιμο και τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο
Η πίεση από τον άξονα και μπροστά, η πίεση σε διαφορετικά κομμάτια του γηπέδου και οι εντάσεις, που έβγαλε ο Άρης στα δύο φιλικά με Αταλάντα U-23 και Μόντσα, δεν είναι τυχαία στοιχεία. Πρόκειται για τα βασικά συστατικά μίας ομάδας, η οποία ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και ψάχνει τρόπους να τα πάρει.
Ακόμη και ο ελλιπής αμυντικά Άρης των δύο σταδίων προετοιμασίας στην Ιταλία, κοινοποίησε στον κόσμο του ένα μέρος της εικόνας που σκοπεύει να έχει με την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων. Όμως, για να συμβεί αυτό, πρέπει να έχει και τους κατάλληλους στις κατάλληλες θέσεις και, πολύ δε περισσότερο, από τη μέση και μπροστά.
Δεν είναι μόνο ο Καντεβέρε, δεν είναι μόνο ο Κουαμέ, οι οποίοι εκτελούν τη λογική της τεχνικής ηγεσίας στον χώρο της επίθεσης. Είναι ο Γιαννιώτας, είναι ο Γκαρέ στα φτερά, οι οποίοι έχουν πιάσει το νόημα όσον αφορά το πώς βγαίνει η ομάδα τους στο ανοιχτό γήπεδο, για να χτυπήσει, όταν ο αντίπαλος είναι σε φάση αμυντικής προσαρμογής.
Από την άλλη, ο Άρης έδωσε και το δείγμα της πίεσης σε μεγαλύτερο χώρο, δηλαδή, στον άξονα. Ράτσιτς και Μπασίρου, αν και δεν αγωνίστηκαν μαζί στα δύο φιλικά, αμφότεροι γνωρίζουν ότι θα είναι από τους βασικούς στα επίσημα ματς, αν και, το πρώτο κοινό τους δείγμα, αναμένεται και στα προσεχή φιλικά με Πανθρακικό, Πανσερραϊκό και Νάπολι, όπως γνωρίζουν και όσα καλούνται να κάνουν. Από εκείνους θα ξεκινά η πίεση, η προσπάθεια ανάκτησης κατοχών, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να βρεθούν οι χώροι στο ανοιχτό γήπεδο, όπως έγινε και στα δύο φιλικά στη γειτονική χώρα.
Το «κλέψιμο» και το «τρέξιμο» στο ανοιχτό γήπεδο δεν είναι λογική outsider. Είναι αξιοποίηση ποιοτικών χαρακτηριστικών συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, οι οποίοι έχουν τις δυνατότητες να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένη αγωνιστική τακτική.
